"Εδώ δεν έχουμε να φάμε! Ας λύσουμε πρώτα τη πείνα στο κόσμο και μετά κοιτάμε τα ζώα.."

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει εμείς οι χορτοφάγοι αυτό το επιχείρημα; Να, ποια είναι η αλήθεια:

Όταν μεγαλώνουν ζώα στις φάρμες για ανθρώπινη κατανάλωση, ο παραγωγός κτηνοτρόφος πρέπει να ταΐζει το ζώο με εντατικούς ρυθμούς. Για παράδειγμα, φανταστείτε όλη την ποσότητα τροφής που ένας κτηνοτρόφος ταΐζει ένα γουρούνι πριν το σκοτώσει, και συγκρίνετέ το με την σχετικά μικρή ποσότητα τροφής που παράγει τελικά αυτό το γουρούνι με τη μορφή του κρέατος. Αντί η τροφή να δοθεί σε ένα γουρούνι που εκτός των άλλων μεγαλώνει σε άθλιες συνθήκες και καταλήγει στη σφαγή, θα μπορούσε να έχει ταΐσει έναν πεινασμένο άνθρωπο, όπως ένα από τα 16.000 παιδιά που πεθαίνουν κάθε μέρα από υποσιτισμό.
- Η Παγκόσμια πείνα και η Παραγωγή Κρέατος (Απόσπασμα του Scott Hughes) 

"Το ένα τρίτο της παραγωγής σιτηρών σήμερα καταναλώνεται από τα ζώα στις φάρμες" -International Vegetarian Union (IVU) 


"Περισσότερο από το 60% των σιτηρών και της σόγιας που παράγεται στις ΗΠΑ ταϊζεται σε ζώα εντός της χώρας αλλά και στην Ευρώπη, ενώ θα μπορούσαν να ταϊσουν 840 εκατομμύρια πεινασμένους ανθρώπους. Μία μικρή μείωση στην κατανάλωση κρέατος της τάξης του 10% θα μπορούσε να εξασφαλίσει τροφή για 24.000 ανθρώπους που πεθαίνουν κάθε μέρα από ασθένειες και πείνα" -‘Veggies For Ecology’ 


"Χρειάζονται 100.000 λίτρα νερού για να παράγουν ένα κιλό βοδινού κρέατος, ενώ μόλις 500 λίτρα νερού για να παράγουν ένα κιλό πατάτες. Η έλλειψη νερού είναι ένα τεράστιο παγκόσμιο πρόβλημα" -Compassion In World Farming

Ο συγκλονιστικός κύριος Yourofsky!

Gary Yourofsky: Ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ζώων και αυστηρά χορτοφάγος (βίγκαν).

Δείτε κι ακούστε προσεκτικά αυτά που λέει έχοντας στο μυαλό σας ότι δεν είμαστε σαρκοφάγοι... ούτε καν παμφάγοι. Το σώμα μας είναι φτιαγμένο όπως των χορτοφάγων ζώων (και δεν εννοώ των μηρυκαστικών).

Δείτε κι ακούστε προσεκτικά γιατί τα ζώα αξίζουν το σεβασμό μας και την συμπαράστασή μας.

Χούμους με πιπεριές φλωρίνης

Υλικά:
1 και μισή κούπα βρασμένα ρεβύθια
1/4 της κούπας ταχίνι
1/4 της κούπας ελαιόλαδο
3 (μέτριες) πιπεριές φλωρίνης ψητές και ξεφλουδισμένες
2 κουταλιές σούπας ξύδι μηλόξυδο ή άλλο λευκό
2 κουταλιές σούπας ξύδι μπαλσάμικο
1 σκελίδα σκόρδο
1 κουταλάκι ξερό βασιλικό (ή μερικά φύλα φρέσκου)
1 κουταλάκι πάπρικα γλυκιά
1/2 κουταλάκι αλάτι
1/2 κουταλάκι ρίγανη

Εκτέλεση:
Μουλιάζουμε σε νερό λίγο λιγότερο από μία κούπα ωμά ρεβύθια για μερικές ώρες. Τα βράζουμε.
Αφήνουμε να κρυώσουν και ψήνουμε τις πιπεριές φλωρίνης. Αφού τις ξεφλουδίσουμε, είμαστε έτοιμοι να βάλουμε τα υλικά σε ένα μίξερ ή μούλτι και αφήνουμε να γίνουν μια κρέμα. Διατηρούμε σε ψυγείο μέχρι και 4 μέρες. Μπαίνει σε σάντουιτς ή όπου αλλού θέλετε εσείς.

Αν είστε λάτρεις των καυτερών φαγητών μπορείτε να προσθέσετε μισή κουταλιά τσίλι ή μισή μικρή κόκκινη καυτερή πιπεριά.

Είναι εξαιρετικά χρήσιμη συνταγή αν είστε νέος βέγκαν κι ακόμη σας λείπει η γεύση του τυριού ή απλά θέλετε να αποφύγετε το τυρί μια που έχει κάπως τυρένια γεύση.

Ευχαριστούμε τη φίλη Στεφανία για τη συνταγή!

Το ξύπνημα

Της Αlisa Rutherford-Fortunati:

Τα τελευταία 6 χρόνια που ήμουν χορτοφάγος, το να γίνω αυστηρά χορτοφάγος (vegan) μου φαινόταν ένα μικρό βήμα πιο πέρα. Ο βεγκανισμός ήταν κατά την άποψή μου το αδερφάκι της χορτοφαγίας, κοντά το ένα με το άλλο, αλλά με μια ταραχώδη σχέση. Πριν από 5 μήνες που έγινα αυστηρά χορτοφάγος, άρχισα να καταλαβαίνω πόσο μακρινές είναι αυτές οι δύο έννοιες και γιατί συνεχίζει να υπάρχει ένταση μεταξύ τους.
Υπήρχαν πολλοί λόγοι για τους οποίους αρχικά έγινα χορτοφάγος, συμπεριλαμβανομένου των ηθικών ,πνευματικών και σχετικών με την υγεία θεμάτων. Αλλά κατά βάθος, έγινα χορτοφάγος γιατί ήθελα να βγάλω την υποκρισία από την ζωή μου. Εάν δεν ήθελα να σκοτώσω τα ζώα που έτρωγα, τότε γιατί τα έτρωγα;
Για μένα δεν ήταν δύσκολο να κόψω το κρέας. Απλά πρόσθεσα περισσότερο φασόλια, φακές, μη-επεξεργασμένα δημητριακά και λαχανικά. Μαζί με τα 10 κιλά που έχασα υιοθετώντας αυτό το στυλ ζωής, άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα για την επίδραση που είχα στο περιβάλλον και τα ζώα.
Το να είμαι ο μόνος χορτοφάγος στην οικογένειά μου δεν ήταν πάντα εύκολο αλλά αισθανόμουν ότι μπορούσα να περπατάω με το κεφάλι ψηλότερα... Να περπατήσω, εννοείται, με το μπουφάν από πούπουλα και τα δερμάτινα παπούτσια, τρώγοντας με ευχαρίστηση το ελληνικό γιαούρτι μου και την ομελέτα μου.
Μερικοί ίσως πούνε πως δεν ήμουν αληθινά χορτοφάγος επειδή στην πραγματικότητα ακόμα φορούσα δέρμα, και δεχόμουν στην ζωή μου τα ζωικά προϊόντα ως αναπόφευκτους συμβιβασμούς. ‘Ήταν πολύ “δύσκολο” να βρω ικανοποιητικά παπούτσια, ήταν πολύ δύσκολο να βγάλω από την δίαιτα μου και την ζωή μου το τυρί, τα αυγά, το μέλι και άλλα ζωικά προϊόντα. Κι αν έπρεπε να ταξιδέψω; Και τι θα γινόταν εάν οι φίλοι μου με καλούσαν για δείπνο; Εάν θα πήγαινα σε ένα εστιατόριο; Θα έπαιρνα αρκετές πρωτεΐνες εάν ήμουν αυστηρά φυτοφάγος; Αρκετές βιταμίνες;’ Ήμουν γεμάτη αβάσιμες δικαιολογίες για τις επιλογές μου.
Έπειτα, πριν από έξι μήνες , άρχισα να δουλεύω εθελοντικά μέσω του WWOOF (World Wide Opportunities on Organic Farms) σε μια μικρή γαλακτοπαραγωγική φάρμα στην Ιταλία. Ήθελα να καταλάβω περισσότερα για την προέλευση της τροφής μου και πόση δουλειά χρειαζόταν για να παραχθεί. Η εργασία στην γαλακτοπαραγωγική φάρμα δεν με μετέτρεψε σε αυστηρά χορτοφάγο, αλλά με έκανε να καταλάβω ότι εφόσον πίνεις γάλα, τα ζώα πεθαίνουν για σένα. Τι πιστεύεις ότι συμβαίνει στα αρσενικά μοσχαράκια που γεννιούνται για να κάνουν τις αγελάδες να παράγουν γάλα; Τι πιστεύεις ότι συμβαίνει σε μια γαλακτοπαραγωγική αγελάδα όταν γερνάει; Ή όταν αρρωσταίνει;
Ακόμη και μετά από αυτή την εμπειρία τίποτα δεν έγινε.
Έπειτα πήγα σε ένα βιοδυναμικής καλλιέργειας αμπέλι που είχε και λαχανόκηπους, κοτόπουλα, πρόβατα και αγελάδες. Για το γεύμα μας πηγαίναμε να μαζέψουμε τη σαλάτα μας και μετά στο κοτέτσι για να αρπάξουμε κανένα αυγό. Ποτέ δεν είχα ακούσει τόσο τσιριχτό θρήνο όσο όταν έπαιρνα τα αυγά από την φωλιά μιας κότας την ώρα που επιχειρούσε να φωλιάσει. Έψαχνε για τα αυγά της για πάνω από μια ώρα και περιπλανιώταν μπερδεμένη και κακαρίζοντας συνέχεια. Δεν ήταν μόνο αυτό που ράγισε την καρδιά μου αλλά η πραγματικότητα ότι συχνά οι κόκορες πουλιόταν σαν κρέας αλλά και ότι τα αρσενικά πουλιά πολτοποιούνται ζωντανά στα ορνιθοτροφεία. Εάν τρως αυγά, ζώα πεθαίνουν για σένα.
Ακόμη και τότε, τίποτα δεν εμπεδώθηκε.
‘Έπειτα, ξαφνικά, η μητέρα μιας φίλης μου έστειλε ένα e-mail για την αυστηρά χορτοφαγική κηπουρική και πρότεινε να τσεκάρω το Gentle World’s Vegan Education Center and Intentional Community όταν θα ήμουν στην Ζηλανδία. Σκέφτηκα « τι στο καλό, γιατί όχι μια εβδομάδα στο Κέντρο και να μάθω καινούργιους τρόπους καλλιέργειας;» Όταν πήρα τη απόφαση, η μητέρα μου που ταξίδευε μαζί μου στη Ζηλανδία με ρώτησε «Σκέφτεσαι να γίνεις αυστηρά χορτοφάγος;» Απάντησα με το στόμα γεμάτο με ψημένο σάντουιτς με τυρί «Ποτέ δεν ξέρεις, αλλά μάλλον όχι»
Όμως τη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στην ιδιοκτησία του Ευγενικού Κόσμου η ιδέα μου όσον αφορά τους αυστηρά χορτοφάγους άρχισε να διαλύεται. Αυτοί δεν ήταν οι κοκκαλιάρηδες, μαλθακοί, υποτονικοί, βρώμικοι χίπις με τους οποίους πήγαινα μαζί στο κολέγιο (Χωρίς να θέλω να θίξω κανένα, πολλοί νέοι αυστηρά χορτοφάγοι που συντηρούνται με τηγανιτές πατάτες και τσιγάρα κάνουν ζημιά στην αυστηρά χορτοφαγία). Τα πρόσωπα των μελών της κοινότητας του Ευγενικού Κόσμου έλαμπαν. Παρακολουθούσα με θαυμασμό καθώς ένα από τα γηραιότερα μέλη πέρασε κρατώντας μια σκάλα 3,5 μέτρων στο ένα χέρι πάνω από το κεφάλι του σαν να ήταν ένα τίποτα. Το φαγητό ήταν υπέροχο και δεν υπήρχαν κανένα ζωικό προϊόν στο χώρο.
Ξαφνικά οι δικαιολογίες μου φαινόταν ανυπόστατες, οι «δυσκολίες» ασήμαντες σε σχέση με τις ζωές και τον πόνο που οι αυστηρά χορτοφαγικές επιλογές γλιτώνουν. Μετά από κανά δύο μέρες μια φίλη από την κοινότητα μου ζήτησε να δούμε το “Earthlings’’ - ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για την κακοποίηση που τα ζώα δέχονται στο πλανήτη μας, με τη διήγηση του Joaquin Phoenix - και κάθισα να το δω μαζί της. Τελείωσα το ντοκιμαντέρ με δάκρυα, αηδιασμένη, πεπεισμένη ότι δεν μπορεί να υφίσταται μη χορτοφάγος φιλόζωος, και 100% αυστηρά χορτοφάγος. ‘Ίσως 100% διατροφικά αυστηρά χορτοφάγος και 60% αυστηρά χορτοφάγος στη δράση και στην φιλοσοφία.
Η αυστηρά χορτοφαγία είναι κατά πολλούς τρόπους μια εξέλιξη, όχι μόνο μια διατροφική επιλογή, αλλά μία ολοκληρωτικά διαφορετική άποψη. Όπως είπε και ένας εθελοντής του Ευγενικού Κόσμου: «δεν μπορεί να είσαι μία αυστηρά χορτοφάγος και μία όχι – ή είσαι βίγκαν, ή όχι»
Κοιτάζοντας τα τελευταία 27 χρόνια της ζωής μου, διερωτώμαι πως και μου πήρε τόσο καιρό να σταματήσω να είμαι τεμπέλα και να ζήσω τη ζωή μου όπως πάντα έλεγα ότι ήθελα: με αγάπη, με ευγένεια και ειλικρίνεια.
Εάν έχεις τις ίδιες απορίες που έχω, αν ισχυρίζεσαι ότι είσαι ζωόφιλος, πως αγαπάς το περιβάλλον , ότι είσαι ένας υγιεινιστής ή κάποιος που ευγενικά απομακρύνεις αγριομέλισσες από το σπίτι αντί να τις συντρίβεις στο πάτωμα, ίσως είναι καιρός να διερωτηθείς γιατί δεν είσαι αυστηρά χορτοφάγος και ποιες είναι οι δικαιολογίες.

Η Alisa Rutherford-Fortunati είναι vegan καλλιεργητής και επιμορφώτρια στον «Ευγενικό Κόσμο»-μια διεθνή παγκόσμια κοινότητα αυστηρών χορτοφάγων και μη κερδοσκοπικός οργανισμός αφοσιωμένος στο να διδάσκει τους ανθρώπους σχετικά με το να γίνει κάποιος αυστηρά χορτοφάγος. Επισκεφτείτε την σελίδα www.GentleWorld.org για περισσότερες πληροφορίες.

Μετάφραση: vegans of Thessaly

Ο ΟΗΕ προτρέπει σε παγκόσμιο κίνημα διατροφής χωρίς κρέας και γαλακτοκομικά

ecolarissa.com - Felicity Carus, guardian.co.uk

Η μικρότερη κατανάλωση ζωικών προϊόντων είναι απαραίτητη για να σωθεί ο κόσμος από τις χειρότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, αναφέρει έκθεση των Ηνωμένων Εθνών.

Κτηνοτροφικό αγρόκτημα βοοειδών, στο Mato Grosso της Βραζιλίας. Φωτογραφία: Daniel Beltra/Greenpeace

Μία παγκόσμια αλλαγή προς μια βέγκαν διατροφή (αυστηρή χορτοφαγία*) είναι απαραίτητη για να σωθεί ο κόσμος από την πείνα, την έλλειψη καυσίμων και τις χειρότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, λέει μια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών σήμερα.
Καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός πλησιάζει τον προβλεπόμενο αριθμό των 9,1 δισεκατομμυρίων μέχρι το 2050, τα δυτικά γούστα για διατροφή πλούσια σε κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα είναι μη βιώσιμα, λέει μία έκθεση της διεθνούς επιτροπής για την αειφόρο διαχείριση των πόρων από το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNEP).
Λέει: «Οι επιπτώσεις από την αγροκτηνοτροφία αναμένεται να ενταθούν δραματικά επειδή η πληθυσμιακή μεγέθυνση θα αυξήσει την κατανάλωση ζωικών προϊόντων. Αντίθετα με τα ορυκτά καύσιμα, είναι δύσκολο να αναζητήσουμε εναλλακτικές: οι άνθρωποι πρέπει να φάνε. Μία σημαντική μείωση των επιπτώσεων θα ήταν δυνατή μόνο με μια ουσιαστική, παγκόσμια αλλαγή διατροφικών συνηθειών, μακριά από τα ζωικά προϊόντα».
Ο καθηγητής Έντγκαρ Χέρτουιτς, ο κύριος συγγραφέας της έκθεσης είπε: «Τα ζωικά προϊόντα μπορούν να προκαλέσουν μεγαλύτερη ζημιά από την παραγωγή κατασκευαστικών υλικών, όπως η άμμος ή το τσιμέντο, τα πλαστικά ή τα μέταλλα. Η βιομάζα και τα χωράφια που προορίζονται μόνο για κτηνοτροφία προκαλούν τόση ζημιά όσο η καύση των ορυκτών καυσίμων».
Αυτή η προτροπή ακολουθεί την περσινή συμβουλή του Σερ Νίκολας Στερν, πρώην συμβούλου της κυβέρνησης των Εργατικών στα οικονομικά της κλιματικής αλλαγής. Ο Δρ Ραχέντρα Πατσάουρι, πρόεδρος της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), επίσης πρότεινε στον κόσμο να περνάνε μία μέρα την εβδομάδα χωρίς κρέας, για να περιοριστούν οι εκπομπές άνθρακα.
Η επιτροπή των ειδικών βαθμολόγησε προϊόντα, πόρους, οικονομικές δραστηριότητες και μεταφορές ανάλογα με τις περιβαλλοντικές τους επιπτώσεις. Η αγροκτηνοτροφία βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων, γιατί και τα δύο αυξάνονται ταχύτατα με την αύξηση της οικονομικής ανάπτυξης, αναφέρουν.
Ο Έρνστ φον Βαϊτσέκερ, περιβαλλοντολόγος επιστήμονας που συμπροέδρευσε της ομάδας, είπε: «Η αύξηση του πλούτου προκαλεί μια μεταστροφή των διατροφικών συνηθειών προς το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα – τα κοπάδια τώρα καταναλώνουν μεγάλο μέρος από τις παγκόσμιες καλλιέργειες και κατά τεκμήριο ένα μεγάλο μέρος του πόσιμου νερού, των λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων».
Και η ενέργεια και η αγροκτηνοτροφία χρειάζεται να αποσυνδεθούν από την οικονομική ανάπτυξη, γιατί οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυξάνονται περίπου 80% με το διπλασιασμό του εισοδήματος, αναφέρει η έκθεση.
Ο Ακίμ Στάινερ, γενικός υπογραμματέας των Ηνωμένων Εθνών και διευθύνων σύμβουλος του UNEP, λέει: «Η αποσύνδεση της ανάπτυξης από την περιβαλλοντική υποβάθμιση, είναι η νούμερο ένα πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι κυβερνήσεις σε έναν κόσμο αυξανόμενου αριθμού ανθρώπων, αυξανόμενων εισοδημάτων, αυξανόμενων καταναλωτικών απαιτήσεων και τη μόνιμη πρόκληση της καταπολέμησης της φτώχιας».
Η επιτροπή, η οποία βασίστηκε σε πολυάριθμες μελέτες συμπεριλαμβανομένης της Χιλιετούς Αξιολόγησης του Οικοσυστήματος, αναφέρει τις εξής πιέσεις στο περιβάλλον σαν κυβερνητικές προτεραιότητες παγκοσμίως: κλιματική αλλαγή, αλλαγή των ενδιαιτημάτων, σπάταλη χρήση του αζώτου και του φωσφόρου στα λιπάσματα, υπερ-εκμετάλλευση των αλιευμάτων, των δασών και άλλων πόρων, είδη-«εισβολείς», μη ασφαλές πόσιμο νερό και εγκαταστάσεις υγιεινής, έκθεση σε μόλυβδο, αστική ατμοσφαιρική ρύπανση και έκθεση σε αιωρούμενα σωματίδια λόγω επαγγέλματος.
Η αγροκτηνοτροφία, ιδιαίτερα το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, ευθύνεται για το 70% της παγκόσμιας κατανάλωσης πόσιμου νερού, 38% της συνολικής χρήσης γης και 19% των παγκόσμιων εκπομπών αερίου, λέει η έκθεση, η οποία προγραμματίστηκε να συμπέσει με την Παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών τον περασμένο Ιούνιο.
Την περασμένη χρονιά ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε ότι η παραγωγή τροφίμων θα πρέπει να αυξηθεί κατά 70% παγκοσμίως μέχρι το 2050 για να θρέψει τον αυξανόμενο πληθυσμό του πλανήτη. Η επιτροπή λέει ότι τα οφέλη μιας αποδοτικότερης γεωργίας, θα υπερκεραστούν από την προβλεπόμενη πληθυσμιακή αύξηση.
Ο καθηγητής Χέρτουιτς, ο οποίος είναι συγχρόνως ο διευθυντής του προγράμματος βιομηχανικής οικολογίας στο Νορβηγικό Πανεπιστήμιο της Επιστήμης και της Τεχνολογίας, είπε ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες – όπου θα λάβει χώρα μεγάλο μέρος από αυτή την πληθυσμιακή αύξηση – δεν πρέπει να ακολουθήσουν το δυτικό πρότυπο της αυξανόμενης κατανάλωσης: «Οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν θα πρέπει να ακολουθήσουν το μοντέλο μας. Αλλά είναι δικό μας καθήκον να αναπτύξουμε τις τεχνολογίες, για παράδειγμα, σε ανανεώσιμη ενέργεια ή μεθόδους άρδευσης».


Η μετάφραση έγινε από το μέλος του μεταφραστικού project του Tvxs, Ανθή Κ. (TV Χωρίς σύνορα)

*Η αυστηρή ή ολική χορτοφαγία (veganism) - γνωστή και ως 'καθαρή' χορτοφαγία - είναι μία φιλοσοφία ή/και ένας τρόπος ζωής που αποφεύγει τη χρήση ζώων ή ζωϊκών προϊόντων για τροφή, ένδυση ή άλλους σκοπούς. Πρακτικά, ένας αυστηρά χορτοφάγος δεσμεύεται στην αποφυγή κατανάλωσης όλων των ζωϊκών προϊόντων (κρέας, ψάρι, κοτόπουλο, μέλι, αυγά και γαλακτοκομικά προϊόντα) όπως και προϊόντα απο γούνα, μαλλί, κόκκαλα, δέρμα, φτερά, μαργαριτάρια, κοράλια και άλλες ζωϊκές πηγές - διαβάστε αναλυτικότερα στη Βικιπαίδεια

H αυστηρή φυτοφαγία δεν είναι θυσία

Πολλοί θεωρούν την αυστηρή φυτοφαγία (veganism) άσκηση αυταπάρνησης και αυτοθυσίας, αλλά το αντίθετο είναι αλήθεια: Η χρήση και η κατανάλωση ζώων και ζωικών προϊόντων είναι μία άδικη και βίαιη πρακτική. Θεωρώντας το βεγκανισμό θυσία είναι σαν να πιστεύουμε ότι έχουμε δικαίωμα να χρησιμοποιούμε και να κακομεταχειριζόμαστε τα ζώα με όποιο τρόπο θέλουμε. Ο βεγκανισμός δεν μπορεί να είναι θυσία. Δεν είναι η αποφυγή του κρέατος, των αυγών και των γαλακτοκομικών προϊόντων που ενδιαφέρει έναν αυστηρά φυτοφάγο, αλλά το να μην είναι υπεύθυνος για το θάνατο και την έλλειψη ελευθερίας ενός άλλου όντος .

Για να γίνει πιο κατανοητό, δεν είναι θυσία να εγκαταλείπεις κάτι που ΔΕΝ ήταν ποτέ δικαιωματικά δικό σου.

Το λεξικό ορίζει τη λέξη θυσία ως "εκούσια προσφορά που συνεπάγεται προσωπικές υλικές ή πνευματικές στερήσεις, ηθικές παραχωρήσεις" Παραχώρηση, λοιπόν, σημαίνει ότι κάτι ήταν δικό σου και το θυσιάζεις. Δεν μπορεί να είναι θυσία να παραχωρήσεις κάτι που δεν ανήκε ποτέ σε σένα.

Κανείς δεν ισχυρίζεται πως είναι θυσία η υπακοή στους νόμους. Το να μην επιτίθεσαι, να βιάζεις ή να δολοφονείς ανθρώπους ποτέ δεν θεωρείται θυσία. Παρομοίως, δεν είναι θυσία το να μην θέλεις να πάρεις τη ζωή ή την ελευθερία ενός άλλου αισθανόμενου όντος.

Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που ο βεγκανισμός δε μπορεί να θεωρηθεί θυσία. Κάποιοι πιστεύουν πως το να είσαι βίγκαν είναι δύσκολο, αλλά όπως ο καθ. Gary Francione εξηγεί, η αυστηρή φυτοφαγία δεν είναι θυσία επειδή είναι πολύ εύκολη:

Έγινα αυστηρά φυτοφάγος 24 χρόνια πριν. Δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο τότε, αλλά είναι τελείως παράλογο να το χαρακτηρίζεις δύσκολο σήμερα. Είναι εύκολο να είσαι βίγκαν. Σίγουρα, είσαι πιο περιορισμένος στις επιλογές σου για εστιατόρια, ειδικά αν δεν ζεις σε μεγάλη πόλη, αλλά αν αυτή η ενόχληση είναι σημαντική για σένα και σε δυσκολεύει να γίνεις αυστηρά φυτοφάγος, τότε προφανώς δεν σκεφτόσουν ποτέ σοβαρά αυτό το θέμα. 

Η αυστηρή φυτοφαγία είναι επίσης υγιεινή. Η υγεία ενός βίγκαν δεν θυσιάζεται. Ο ADA (American Dietetic Association) υποστηρίζει τις φυτοφαγικές διατροφές:

Η θέση του οργανισμού είναι ότι μια κατάλληλα σχεδιασμένη φυτοφαγική διατροφή, συμπεριλαμβάνοντας την αυστηρή φυτοφαγία, είναι υγιεινή, θρεπτικά επαρκής και μπορεί να παρέχει οφέλη στην αποτροπή και θεραπεία πολλών ασθενειών.

Οι αυστηρά φυτοφάγοι επίσης δεν θυσιάζουν το νόστιμο φαγητό. Μία φυτοφαγική διατροφή μπορεί να περιέχει φρούτα, λαχανικά, όσπρια και σιτηρά από όλο τον κόσμο. Αν κάποιος ενδιαφέρεται για βίγκαν (φυτικό) κρέας, τυρί, παγωτό και άλλα γλυκά υπάρχουν όλο και περισσότερα τέτοια είδη προϊόντων στην αγορά. Ίσως χρειαστεί λίγος χρόνος και προσπάθεια να μάθει κανείς για τα φυτικά προϊόντα, αλλά οποιαδήποτε αλλαγή στην καθημερινότητά μας απαιτεί μια περίοδο προσαρμογής.

Οι αυστηρά φυτοφάγοι θυσιάζουν ελάχιστα την άνεσή τους (για λίγο) και τίποτα όσον αφορά την υγεία και την γαστρονομία. Το πιο σημαντικό απ' όλα είναι ότι η αυστηρή φυτοφαγία δεν είναι θυσία επειδή δεν είναι θυσία να εγκαταλείπεις κάτι που ποτέ δεν σου ανήκε.

Πηγή: animalrights.about.com

Μετάφραση: Φυτοφάγοι Θεσσαλίας